Posts from — June 2009

We hebben weer een Luis-week. Er zijn nog wat ‘pormenores’ - details - die veranderd of verbeterd moeten worden. En er is nog een houtkachel aan te sluiten. En we hebben nog een rest-lekkage.

Gisteren heeft Luis met een hulpkracht de muur die ons terrein scheidde van de ‘vereda’, het pad wat verder loopt waar ons straatje ophoudt, verlaagd. Die muur was bezopen hoog opgetrokken, en blokkeerde vooral ‘tussen de oren’ een flink deel van het uitzicht. Niet dat je nu zo veel meer ziet als er nog een extra stuk lege oceaan zichtbaar wordt, maar toch. Nou, die muur is nu teruggebracht tot balustradehoogte. Noud voelde zich onmiddelijk niet meer opgesloten en was er erg blij mee. Nee, jullie krijgen nog geen foto’s te zien. Want Noud heeft er een paar gemaakt onder weersomstandigheden die jullie zouden doen huiveren. Zoals mijn grootmoeder gezegd zou hebben: “het was van dat stiekeme weer”. Oftewel: dichte mist. Dus je wacht maar tot we fatsoenlijke foto’s hebben die wat uitnodigender zijn dan wat we nu kunnen laten zien.

Vanmorgen was Noud al vroeg in de weer. Luis moest geinstrueerd worden, want Noud had een Afspraak. Een afspraak met de Presidente. Jaja. Dus Noud zich keurig aangetakeld want hij moest zijn opwachting maken bij een Magistraat!. En wat voor een….

Op 21 mei hadden wij bij Ana Maria Teles, de lastigste mevrouw van de gemeente Calheta, de gewijzigde bouwvergunnings-aanvraag ingediend. Op zich al een heel gedoe voordat je daarvoor alle paperassen in orde hebt. Toen we haar destijds vroegen hoe lang het zou gaan duren zei ze: moeilijk te zeggen. Tja, je vraagt vergunning aan voor iets dat al gebouwd is. Dat is natuurlijk tegenstrijdig. Dus we moeten maar afwachten. Nadere studie van de documenten deden haar wel een wenkbrauw optrekken: ze vond het belachelijk dat de ingenieur en de architect ons een aanvraag lieten indienen voor een in haar ogen heel kleine wijziging van de tuin, niet eens het huis.. Ze keek er meewarig bij (ze dacht kennelijk: “de heren zijn een oor aangenaaid door de ingenieur en de architect, zal wel om geld gaan”…).

Tot op de dag van vandaag hadden we dus niets gehoord. Reden voor Ezekiel om een gesprek te arrangeren met de ‘Presidente’ om te horen waar die vergunning blijft. Nu is de ‘Presidente’ helemaal geen president, maar burgemeester. En burgemeester in Portugal of op Madeira betekent meestal dat je kroegbaas bent, of aannemer (wat God verhoede), of een ander eerbaar beroep hebt waardoor veel mensen je kennen en je dus bij de lokale verkiezingen lekker veel stemmen haalt. Zo ook deze Presidente. Om tien uur was de afspraak. Noud belde nog even om te melden dat hij bij deze belangrijke ontmoeting zijn telefoon uit zou zetten.

Nou, deze Presidente heeft misschien dan wel niet de grandeur van Obama of Sarkozy, maar hij heeft de capsones van Berlusconi want wie er kwam opdagen: niet de Presidente. Wel, gelukkig, zijn secretaresse en die wist overal van. Ze wist te melden dat er lang om deze aanvraag was heengedraaid, want niemand begreep waar dit nu helemaal voor nodig was.

Maar hij is nu goedgekeurd en ligt op het kantoor van mevrouw Teles om de bevestigingsbrief daarvoor te schirjven. Die zouden we dus volgende week moeten hebben. Dan zijn we er natuurlijk nog niet: met dat papier moet Noud dan naar de ingenieur, die dan het werkboek moet aftekenen (wil hij weer geld voor, natuurlijk). Als dat dan gedaan is moet dat worden ingediend bij de gemeente en komt er (na een maand of zo) de langverwachte en felbegeerde “licença de utllização”. Dat document is dan weer de sleutel tot de definitieve electra- en wateraansluiting. Dus we zijn er nog wel even zoet mee, maar dit hobbeltje was een theoretische mogelijkheid tot een groot probleem. Is het dus gelukkig niet geworden. En nu met zijn allen voor Noud duimen dat het weer verbetert, dan kunnen er foto’s worden gemaakt.

Dit had eigenlijk gisteren al moeten gebeuren, maar het werd vandaag. Kijk maar even mee naar de laatste ‘opleukingen’ van ons huis. De oude glorie is langzamerhand weer terug. Enneh… Let niet op de rommel

nog even een ander gezichtpunt.

en ontdek ook het verschil tussen gisteren en vandaag:

Zeg nou zelf…..

Deden we al eerder kond van de offerte van de schilder, dan is hier het resultaat. Het huis begint nu echt weer een Madeira-huis te worden. Martin vond het wat bont, maar de foto’s zijn wel erge detailfoto’s en het totale overzicht ontbreekt nu wat. Noud en ik vinden dit nu precies de kleuren die het moesten zijn, en die hier ook thuishoren. Als het goed is komen vandaag de luiken voor de verdieping van het oude huis. Dan zijn we weer zo’n beetje in de oude glorie hersteld… Dat moet ook, want door alle extra kosten moet het nu wel snel de verhuur in. Dan moet het er goed uitzien. Hier maar vast weer even wat foto’s.