Posts from — February 2009

Noud was vanmorgen halverwege. Hij is gisteravond ondanks een lekke band kort na de Portugees-Spaanse grens en een dikke file bij San Sebastian (Spanje) om kwart over negen aangekomen in Bayonne waar hij een kamer had geboekt in het Campanile hotel. De keuken was nog open tot tien uur (dat wisten we, want ik had in de loop van de middag gebeld om de reservering te controleren en meteen te vragen tot hoe laat Noud kon eten) dus hij kon even ontspannen. Dat moest ook wel want na de jobstijding van de engeniero - die zich dus kan ontwikkelen tot een regelrechte catastrofe, want al die extra kosten zouden wel voor rekening van de aannemer moeten zijn, maar wij hebben geen enkele illusie over diens financiele draagkracht, en als het daarover gaat, door diens uitkleedpraktijken ook niet meer over de onze - zat hij er, zoals dat heet, helemaal doorheen. We moeten het maar even van ons afzetten want we kunnen er op dit moment niets aan veranderen. Er worden offertes opgevraagd door de engeniero. We houden de adem dus in.

Vandaag rijdt Noud de resterende bijna 1300 km naar huis. Dus vanavond eten we samen. Jan en Saskia komen ook en nemen dan Nikki mee naar huis. Die heeft zich overigens prima gehouden onderweg - tot nu toe - afgezien van een piep-en-blafconcert toen Noud in de file terecht kwam bij San Sebastian. Zolang je kunt doorrijden is ze rustig, maar als je langzaam rijdt of stopt denkt ze dat ze er uit mag… Ze heeft luxe op haar eigen dekentje in de hotelkamer mogen slapen. Dat mag in het Campanile, als je het maar even meldt. We houden jullie - zoals altijd - op de hoogte van Noud zijn vorderingen en van eventuele ontwikkelingen op Madeira…

Dit is de route die Noud rijdt. Houd de linkermuisknop ingedrukt en beweeg de muis om de kaart te verschuiven. Of klik op de pijltjes om een ander deel van de route te zien of op + of - om in- of uit te zoomen.

Grotere kaart weergeven

Die foto met de brandende lampen is niet gelukt. Nieuwe donkere wolken dienen zich hier weer aan. De enginhiero is geweest en heeft gekeken naar de scheur in de keermuur. Nou dat ziet er niet best uit. De aannemer heeft op de oude rotsstenen muur een betonnen muur, van wel 2,5 meter gezet die te licht is. Hij heeft wel alle ruimte die daardoor ontstaan is opgevuld met aarde die uitgeveraven moest worden voor de nieuwbouw en het terras. Door de overvloedige regen van december en januari is deze grond verzadigd met water geraakt en is dus de boel gaan schuiven richten buitenmuur die dus van zijn plaats is gekomen en daar door in de zijkant een scheur heeft veroorzaakt. Die scheur is niet het ergste maar wel dat de oude rotsmuur naar buiten overheld wat dus een gevaarlijke situatie op zal gaan leveren. Voorstel (lees eis) van de enghineiro is dan ook om de muur gedeeltelijk af te breken alle grond af te voeren en het terrein ter plekke in zijn originele staat terug te brengen. Wij wilden die hoge muur eigenlijk al helemaal nooit (lees de post: Chinese Muur). Maar goed Ezekiel gaat er achteraan, want die is tijdens mijn afwezigheid in charge.

Gelukkige bijkomstigheid is dat alle andere onderdelen van het project zoals het huis de parkeerplaats en de terrassen en alles achter het huis wel zijn goedkeuring kan wegdragen. Dat is dan in ieder geval iets. Maar zolang dat probleem met die muur niet is opgelost zal hij het ´libro das Obras´niet goedkeuren. Dus we zitten er weer mooi mee te kijken. Het lijkt verdikkeme wel een springprocessie. 2 stappen vooruit en 1 achteruit.

Maar goed, ik ga zo direct weg naar de pont en ga dan 22 uur rondhangen. De hond heeft duivels goed in de gaten dat er iets staat te gebeuren want ze houdt me nauwlettend in de gaten. Alsof ze bang is dat ze alleen achter moet blijven. Nou ze hoeft niet bang te zijn, ze MOET mee. Ik ben benieuwd hoe het reizen met de hond zal verlopen. In ieder geval zit de hond 22 uur gevangen in de auto met af en toe een uitje op het autodek.

Tot later!

Ik kan er kort over zijn. Vandaag is de aluminium man geweest en heeft de laatste kleine dingen afgewerkt. Met andere woorden het huis zit op slot. Alle deuren en buitenkasten zijn afgesloten. Nou dat was al iets. Een groter succes was dat de electricien is gekomen en die heeft, zwaar tegen zijn zin, het electrisch circuit afgemaakt. Het belangrijkste daarbij was voor mij. De stoppenkast, want daar stak zo´n spaghetti van draden uit dat je daar echt niet zelf uitkomt. Sterker nog aan alle plafonds hangen peertjes en buiten op alle lichtpunten ook. Ik heb het zelfs allemaal tegelijk zien branden. Echter maar zo kort dat ik er geen foto van heb kunnen maken. Maar met een beetje geluk moet dat morgen lukken. Komt wel enige zelfwerkzaamheid aan te pas maar ik heb goed gekeken hoe het zat. Dus dat moet weer lukken. Morgen om half 12 komt de ´responsavel enghineiro´ kijken naar de scheur in de keermuur. Het is tenslotte ook zijn verantwoordelijkheid. Ezekiel heeft mij op alle manieren duidelijk gemaakt dat ook deze man nu met een probleem zit en dat hij de aannemer kan dwingen dit recht te zetten. Dus, kom zaterdag nog eens terug op de site voor een foto van het huis bij avond.