Category — vrienden

Vandaag is het in Breda op Zuylen afscheid nemen van Annemarie. Peter gaat erheen met een bos knalroze rozen want daar hield ze ook van. We lachten dan altijd om een uitspraak van Zarah Leander: Een oud circuspaard als ik houdt wel van een bonte kleur! Ik had er graag bij geweest, want in je eentje zitten snikken is ook niks aan, maar dat kan nou eenmal niet dus ik neem vanuit hier afscheid.

Voor Annemarie - Marie voor ons

Er is geen laatste groet,

want elke keer dat je voorbijkomt,

in onze gesprekken, gedachten of herinnering,

dan komt een lach

en kom je weer tot leven,

en is het weer heel even;

Hoi Marie !

Ééj Bakkertje

Peter belde net en vertelde me hoe het gegaan was op Zuylen. Marie wist al met Kerstmis dat ze reddeloos verloren was. Kanker overal uitgezaaid. Maar dat ze het niet wilde accepteren. Vandaar dus die afspraak voor als ik terug zou zijn. Emerance, de zus van Marie, vertelde gelukkig ook dat de laatste weken zeer harmonieus waren geweest. Maar Marie kendende heeft ze het nooit volledig geaccepteerd. Haar opbaring was zeer opmerkelijk, liggend op haar zij, alsof ze lekker lag te maffen, met pantoffels voor het bed en een gezellig boekenkastje erbij met haar favo boeken. Jammer dat er geen melding is gemaakt van een gezellig kunstje aan de muur want daar hadden we samen ook iets mee. Ze zag er niet getekend door pijn uit dus dat is dan weer mooi meegnomen. Peet vertelde dat het gezellig druk was, precies zoals Marie zelf ook was. Gezellig druk! Ik jank nog eens wat en kan weer verder met deze opbeurende berichten. Ze wordt maandag begraven wat ik op zich opmerkelijk vind omdat we het altijd hadden over het feit dat als je gecremeerd wordt je wel heel erg snel langs je streefgewicht suist. Ach Marie, ken jou ut skeluh!! Dan duurt het wat langer.

De trouwe lezers zullen zich wel afvragen:Dwaar blijft het nieuws van Noud over de bouw enzo… Dat komt ook. Maar nu even niet. Noud is bij aankomst op Madeira vrijwel meteen in een drama verzeild geraakt. Onze vrienden Madeleine en Bram zijn uit elkaar. Dit is niet de plaats om allerlei details de wereld in te sturen. Het is voldoende om te weten dat dit is gebeurd. Wat ook alle redenen zijn, het is verdrietig om te zien dat ook hun relatie niet voor de eeuwigheid bleek te zijn. Verdrietig voor alle betrokkenen. In praktische zin had Noud meteen een overbelast programma. Je weet hoe zoiets gaat. Alle betrokkenen willen hun ei kwijt en voordat je het weet ben je compleet - om het maar eens onparlementair te zeggen - sufgeluld. Dus echt geen tijd om eens een leuk blogpostje te schrijven, en trouwens ook helemaal geen zin. Vandaag is Noud weer onderweg met een vrijwel lege bus naar Nederland. Gelukkig had hij op de veerboot aanspraak aan Jan en Saskia, onze nieuwe kennissen uit Sao Vincente die met dezelfde boot naar het vasteland reisden. ‘As we speak’ zal de veerboot wel aangekomen zijn in Portimao en Noud zal weldra weer beginnen aan zijn reis, ditmaal zo’n dikke 800 km naar Burgos. Een goede reis gewenst, Noud. En veel sterkte gewenst, Madeleine en Bram.

Nee, dat is geen rebus. En ook geen nieuwe verwensing. Het was de verbastering door een driejarige dochter van een oude vriendin van “Lang Zal Ze Leven”.

Want? Yvonne is jarig vandaag. Vanaf mijn plek hier 3000 kilometer verderop kan ik alleen in “dicht”vorm een bijdrage aan de feestvreugde leveren. Bij Deze.

( Alleen voor het feestvarkentje zelf natuurlijk met embargo tot na het dessert. Ze zit nog niet op het web, dus als jullie allemaal nog even je mond houden dan komt het helemaal goed)

Yvonne viert vandaag een bijzondere dag
Echt eentje waarop je een feest geven mag.
Ja, jarig, natuurlijk, maar dat gebeurt meer,
wel eenmaal per jaar, zogezegd, min of meer.
Maar deze verjaardag die is zeer speciaal,
en dat vinden wij heel erg leuk allemaal.
Want ondanks haar ietwat gevorderde jaren
kan onze Yvonne vaak de rust niet bewaren
geen feestje, geen borrel of zij is erbij,
al zijn het er zeven of acht op een rij.
Een etentje? of de verjaardag van Bee.
Wacht dacht je. Yvonne gaat dadelijk mee.
Pas maar op, donnievonnie, straks krijg je een standje
(en wat er nu komt is dus over het randje)
Bij de leeftijd van deze uitbundige juf,
daar past er maar eentje, die heet soixante-neuf!
In plaats daarvan geeft Noud je dus, nu je verjaart
iets wat je niet bent. Een (kersverse) taart!

Parabens!